Wartość odżywcza. Uprawiamy paprykę słodką i ostrą. Obie mają dużą wartość odżywczą i smakową. Papryka słodka o owocach krótkich, grubych spożywana jest na surowo, gotowana, faszerowana lub jako sałatka razem z pomidorami. Papryka ostra o strąkach długich i cienkich w kształcie rogu, zbierana po dojrzeniu i sczerwienieniu, używana jest jako przyprawa do potraw i do kwaszenia oraz konserwowania warzyw, szczególnie ogórków. Papryka zawiera  najwięcej ze wszystkich warzyw witaminy C oraz dużo witaminy A. W owocach niedojrzałych papryki słodkiej jest mniej witaminy C, natomiast w owocach dojrzałych — więcej. Papryka …

      Wartość odżywcza. Bakłażan (Oberżyna) odznacza się dość dużą zawartością soli mineralnych (fosforu, żelaza, wapnia), ma natomiast niewiele witamin. Z innych składników odżywczych należy podkreślić dość wysoką zawartość węglowodanów, w tym cukru.
Spożywa się niedojrzałe owoce oberżyny sporządzając z nich różne potrawy: oberżynę faszerowaną, kawior z oberżyny itp.
      Wymagania klimatyczne i glebowe. Oberżyna jest jednym z warzyw najbardziej wymagających ciepła i to długiego okresu wysokich temperatur ze względu na bardzo długi okres wegetacji. Wymaga ona, podobnie jak papryka, żyznej i wilgotnej gleby.
      Nawożenie. Stanowisko i nawożenie stosuje się przy uprawie oberżyny …

Sadownicy specjaliści sami obserwują rozwój szkodników i chorób za pomocą odpowiednich przyrządów i na podstawie obserwacji wykonują zabiegi. Sadownicy mniej wyspecjalizowani stosują zabiegi ochrony drzew owocowych zgodnie z tak zwanymi kalendarzami fenologicznymi. Kalendarze te wiążą zabiegi z poszczególnymi fazami rozwoju drzewa. Na przykład kalendarz ochrony jabłoni przewiduje, że pierwsze opryskiwanie trzeba zastosować wczesną wiosną, tuż przed pękaniem pąków, drugie — na zielony pąk, tzn. wówczas, gdy ukazują się wierzchołki zielonych liści, trzecie — na różowy pąk, gdy widzimy różowe nabrzmiałe pąki. Czwarte opryskiwanie stosuje się na kielich (opadające płatki kwiatowe), …

Przygotowanie rozsadnika. Rozsadnik służy do produkcji rozsady warzyw, których nie uprawia się z siewu wprost do gruntu. Na rozsadnik wybiera się miejsce możliwie zaciszne i osłonięte (naturalnie lub sztucznie) od północy. Ważna jest bliskość źródła wody, potrzebnej do podlewania roślin. Aby nie dopuścić do rozprzestrzeniania się chorób i szkodników roślin, co jest ważne zwłaszcza przy produkcji rozsad kapustnych, pod rozsadnik wybiera się co roku inne miejsce (kapustne mogą wracać na ten sam rozsadnik co 4—5 lat). Glebę na rozsadnik, najlepiej w drugim roku po oborniku, należy jesienią starannie przekopać, pozostawiając …

      W ogrodzie przydomowym warzywa uprawia się najczęściej na zagonach szerokości 120 cm przedeptanych bruzdą szerokości 30 cm (przy głębokich bruzdach następuje szybkie przesychanie ziemi). Przy tym sposobie uprawy wygodniej jest siać czy sadzić rośliny w poprzek zagona, co ułatwia pracę. Bardziej polecana jednak, szczególnie przy większych nawierzchniach poszczególnych warzyw, jest uprawa “na płask” (bez zagonów), ponieważ umożliwia zmechanizowanie zabiegów uprawowych i pielęgnacyjnych.                                   
      Większość warzyw uprawiana jest z siewu wprost do gruntu. Jest to najprostsza i najtańsza metoda uprawy jedyna zresztą dla gatunków nie znoszących przesadzania. Terminy siewu warzyw do …

Przeszczepianie drzew owocowych. Polega ono na silnym skróceniu gałęzi korony, a następnie zaszczepieniu na nich nowej, odmiany. Zależnie od grubości gałęzi zakłada się 2, 3 lub 4 zrazy, co pozwala na szybsze zalanie ran powstałych po przycięciu gałęzi. Do dalszego rozwoju przeznacza się przyjęty zraz górny. Przeszczepiać należy tylko drzewa zdrowe i nie uszkodzone przez mrozy. W praktyce najlepsze wyniki daje przeszczepianie jabłoni i grusz, gorsze natomiast śliw i czereśni. Do przeszczepiania należy używać zrazów z drzew szlachetnych, zdrowych, dobrze owocujących i młodych. Istnieje kilka sposobów przeszczepiania drzew: w klin, …

Prześwietlanie ma na celu przerzedzenie korony dla zapewnienia dostępu światła do wszystkich jej części, a także równomierny rozwój. Nadmiernie zagęszczone korony, pozbawione dostępu światła, wytwarzają niedostateczną ilość asymilatów, co nie pozwala na prawidłowe wykształcenia owoców, Owoce niedożywione są drobne, źle wybarwione i masowo opadają. Prześwietlanie drzew polega przede wszystkim na usuwaniu gałęzi rosnących w kierunku wnętrza korony, jak również krzyżujących się i biegnących blisko jedna nad drugą. Prześwietlanie drzew starszych poprzedza dokładnie obejrzenie korony i zaprogramowanie tego zabiegu indywidualnie dla każdego drzewa. Grubsze gałęzie podcina się od spodu, a następnie …

Intensywność i sposób zależą od siły wzrostu drzew i formy korony, jaką zamierzamy wyprowadzić. Istnieje kilka typów koron drzew owocowych.
Forma naturalna piętrowa — jest łatwa do uformowania. Polega ona na corocznym skracaniu gałązek bocznych oraz prowadzeniu przewodnika, na którym formuje się nowe piętra korony. Formowanie takiej korony trwa od 4 do 5 lat. Cięcia są tu niewielkie, pozwala się na naturalny rozwój koron. Gałęzie poszczególnych pięter powinny być równomiernie skierowane w różne strony i nie powinny pokrywać się z gałęziami piętra niższego. Przy tej formie budowania korony należy dbać o …

Nadmierne owocowanie drzew w jednym roku odbija się niekorzystnie na owocowaniu w roku następnym. Prowadzi to do przemiennego owocowania. Niektóre odmiany, głównie jabłoni, wykazują też naturalną tendencję do owocowania co drugi rok. Wymienione zjawiska są niekorzystne z wielu względów, dlatego racjonalne gospodarowanie w sadzie polega na przeprowadzaniu zabiegów, których celem jest zwalczanie przemienności owocowania. Zabiegi te polegają na przerzedzaniu kwiatów lub zawiązków. Stosuje się je głównie na jabłoniach. Przerzedzanie może być wykonywane ręcznie lub za pomocą środków chemicznych. Ręczne przerzedzanie jest bardzo pracochłonne. Kwiaty lub zawiązki pozostawia się zawsze pojedynczo …

Drzewa owocowe często ulegają różnego rodzaju uszkodzeniom, np. uszkodzenia mrozowe pni i konarów (rany zgorzelinowe) ogryzienia kory przez zające oraz inne uszkodzenia mechaniczne. Rany zgorzelinowe powstają na skutek miejscowego obumierania miazgi, głównie na pniach drzew od strony południowej, gdzie występuje największa operacja słoneczna. Kora odstaje od drewna, a z czasem całkowicie obumiera i odpada, otwierając szerokie rany zgorzelinowe. Leczenie takich ran polega na ich oczyszczeniu oraz zabezpieczeniu przed wysychaniem i infekcją zewnętrzną przez posmarowanie emulsją grzybo i bakteriobójczą. Często może też zachodzić potrzeba wykonania szczepień mostowych dla zapewnienia dopływu składników …